Joga jest jedną z najstarszych ścieżek samorozwoju i doskonalenia się. Słowo „joga” ma kilka znaczeń, najważniejszymi z nich są: powściągnięcie i zjednoczenie.
Pierwsze rozumiane jako opanowanie ciala, umysłu poprzez praktykę. Początkowo pojawia się poznanie, a ze wzrostem świadomości siebie dostrzegamy przeszkody na drodze rozwoju tkwiące w nas (pragnienia, popędy). Pracując z ciałem, uwalniamy stopniowo swoje ograniczenia fizyczne, mentalne czy emocjonalne, tworząc harmonię w sobie i pogłębiając własny rozwój.
Drugie to zespolenie ciała, umysłu, i ducha. Dążenie do wewnętrznej spójności, doskonałości, do poznania swojej wewnętrznej natury. Poprzez wpływanie na ciało, osiąganie coraz większej harmonii wewnętrznej, poprawiamy swoje relacje ze światem zewnętrznym, z naturą. Odnajdujemy pierwotne poczucie jedności z każdą istotą, z całym światem.

Rodzaje pozycji ciała (asan):

Pozycje stojące: efektem praktyki pozycji stojących jest stabilność psychofizyczna poprzez wzmocnienie nóg a tym samym lepszy kontakt z Ziemią, dają dużo wigoru, odświeżają ciało i umysł; wzmacniają cały kręgosłup, korygując wady postawy - usuwając napięcia i ból. Stymulują trawienie, regulują funkcje nerek poprawiają krążenie i oddech.

Skłony do przodu i siady: usuwają zmęczenie, odświeżają mózg i łagodzą napięcia nerwowe; masując organy wewnątrz jamy brzusznej stymulują harmonijną pracę układu trawiennego i płciowego; regulują ciśnienie krwi; pomagają w bezsenności, a z wysokimi podparciami głowy i ramion, stosując krótkie czasy - również w depresji.

Wygięcia do tyłu: są odmładzające, dodają energii i zwalczają depresję, otwierają klatkę piersiową i uelastyczniają kręgosłup, wzmacniają ramiona i barki a umysł i ciało stają się czujne.

Skręty: są bardzo efektywne w usuwaniu bólu pleców, głowy (sztywności karku i barków) dlatego  stosuje się je przy terapii kręgosłupa. Gdy tułów jest skręcany nerki i organy brzucha są ćwiczone, to poprawia trawienie. Kręgosłup staje się elastyczny a biodra poruszają łatwiej.

Balanse: wzmacniają barki i ramiona, organy wewnątrz jamy brzusznej; dodają odwagi w praktyce ale i w życiu

Pozycje odwrócone: regenerują cały organizm, odciążając nogi pozbawiają je napięć polepszając krążenie, przez odwrócenie organów - uaktywniają je,  poprawiają krążenie i tonizują system gruczołów dokrewnych - wpływają na gospodarkę hormonalną, wzmacniają system nerwowy i emocjonalny.

Precyzyjnie wykonywane asany energetyzują całe ciało, wzmacniają i rozluźniają mięśnie, uruchamiają stawy, utrzymują w zdrowiu narządy wewnętrzne. Uważna praktyka odblokowuje zastygłe w ciele emocje. To sprawia że otwieramy się na radość i miłość. Pojawia się w nas wrażliwość, która z czasem przeradza się w intuicję.
Świadoma praca z ciałem i oddechem uspokaja umysł. Pozwala w pełni doświadczyć chwili obecnej, zachować wewnętrzny spokój, nawet podczas aktywnego działania w świecie.
Zdrowie ciała, integracja emocji i umysłu prowadzą do harmonii w codziennym życiu. Poprzez to zyskujemy pełniejszy kontakcie ze sobą i światem.

Scieżka jogi została podzielona na kilka stopni: jama (uniwersalne zasady moralne), nijama (indywidualna samodyscyplina), asana (pozycja jogi), pranajama (kontrolowanie oddechu), pratjahara (powstrzymanie zmysłów), dharana (koncentracja), dhjana (medytacja), samadhi (oświecenie). Wszystkie osiem stopni wzajemnie się przenika i od siebie zależy.
B.K.S Iyengar osobom prowadzącym normalne życie świeckie w społeczeństwach zachodnich poleca rozwój czterech pierwszych stopni jogi. Umacniać się w moralnym życiu, samodoskonalić, zachować dyscyplinę, praktykę asan i pranajamy. Pozostałe części: powściągniecie zmysłów, koncentracja, medytacja i stan samadhi wynikają z osiągnięcia perfekcji w pierwszych czterech.
Przestrzeganie uniwersalnych zasad moralnych i indywidualnej samodyscypliny oraz ćwiczenie asan daje poczucie wewnętrznej równowagi i spokoju. Oparta na stabilnym fundamencie (niekrzywdzenie innych istot) praktyka asan działa tonizująco, uspokaja i energetyzuje.